Yapamadım
Ortada hiçbir geçerli neden yokken bir sonrakine binmeye
karar verdiğim toplu taşıma araçları,
Yazılı sınavlarda bildiğim halde çözmediğim sorular, astığım
dersler, uyumadığım geceler ve içmediğim sabaha karşılar,
Beyaz yalanlarla dakikalarımı alacak bir sorunu yalansız
çözmek için günlerimi harcadığım aylar,
Kalbini kırmak bir yana dudağının bükülmesine katlanamadığım
sevgililerim,
Neden beni bulduğu konusunda fikir sahibi olmadığım yığınla
terslik,
Neden beni bulmadığını hiç merak etmediğim şu katıksız
huzur,
En son ne zaman attığımı hatırlamadığım, duyanı olaydan
uzaklaştırıp kendisine güldürmesiyle meşhur kahkaham,
Son anda geçtiğim kırmızı ışıklar, sarı yanarken durduğum
için küfreden şehir beyefendileri,
Çocukluktan kalma bir anı marifetiyle korktuğum köpekler, köpek
vardır korkusuyla karanlık ve kısa olan yerine uzun olmasına rağmen aydınlık
oldukları için seçtiğim yollar, bu korkuyu yenmem için alınan köpek,
Çocuklukla uzaktan yakından ilgisi olmayan ve yaşamam için
en ufak bir neden bulunmayan yükseklik korkum ve bu korkuya rağmen çatılarında
dolaştığım evler,
Erken gittiğim buluşmalar, geç kaldığım görüşmeler ve köşe
başında çarpışmadığım kıvırcık saçlı güzel kız,
Kal diyenden ayrı, git diyenin yanında geçen saniyeler, uzanan
ellere uzanan elim ve bıçak eksik olmayan sırtım,
Sizler ve sizin gibi sayısız seçim, bu adamı hak
etmiyorsunuz. Eminim niyetiniz bu değildi beni yetiştirirken, daha beceriksiz,
daha mahvolmuş ve çok zaman önce pes etmiş olmam için elinizden geleni
yaptınız. Ama olmadı. Yapamadım.
Özür dilerim.
