Yapamadım

Ortada hiçbir geçerli neden yokken bir sonrakine binmeye karar verdiğim toplu taşıma araçları,

Yazılı sınavlarda bildiğim halde çözmediğim sorular, astığım dersler, uyumadığım geceler ve içmediğim sabaha karşılar,

Beyaz yalanlarla dakikalarımı alacak bir sorunu yalansız çözmek için günlerimi harcadığım aylar,

Kalbini kırmak bir yana dudağının bükülmesine katlanamadığım sevgililerim,

Neden beni bulduğu konusunda fikir sahibi olmadığım yığınla terslik,

Neden beni bulmadığını hiç merak etmediğim şu katıksız huzur,

En son ne zaman attığımı hatırlamadığım, duyanı olaydan uzaklaştırıp kendisine güldürmesiyle meşhur kahkaham,

Son anda geçtiğim kırmızı ışıklar, sarı yanarken durduğum için küfreden şehir beyefendileri,

Çocukluktan kalma bir anı marifetiyle korktuğum köpekler, köpek vardır korkusuyla karanlık ve kısa olan yerine uzun olmasına rağmen aydınlık oldukları için seçtiğim yollar, bu korkuyu yenmem için alınan köpek,

Çocuklukla uzaktan yakından ilgisi olmayan ve yaşamam için en ufak bir neden bulunmayan yükseklik korkum ve bu korkuya rağmen çatılarında dolaştığım evler,

Erken gittiğim buluşmalar, geç kaldığım görüşmeler ve köşe başında çarpışmadığım kıvırcık saçlı güzel kız,

Kal diyenden ayrı, git diyenin yanında geçen saniyeler, uzanan ellere uzanan elim ve bıçak eksik olmayan sırtım,

Sizler ve sizin gibi sayısız seçim, bu adamı hak etmiyorsunuz. Eminim niyetiniz bu değildi beni yetiştirirken, daha beceriksiz, daha mahvolmuş ve çok zaman önce pes etmiş olmam için elinizden geleni yaptınız. Ama olmadı. Yapamadım.

Özür dilerim.