mavi vapur

simsiyah iki kalbe dönüşümüz
güneşe karşı duruşumuz
senin saçlarının kalbime sarılışı
ellerimin titreyerek dokunması gülüşüne
masmavi bir vapurun limanı terk edişi gibi.

ak köpüklere el sallayan yalnızlığımız
ikimizin yalnızlığı
seni beni kahreden
ağız dolusu küfrü hakeden yalnızlığımız
ve yalınlığımız
sevdikçe yalın oluşumuz
el ayak çıplak buz gibi bir geceye varışımız
masmavi bir vapurun  batışı gibi.

çiçek

gülüşün
yaralar açıyor
nasırlı ellerimde.

gülme demiyorum,
bensiz gülme.

düşler ülkesi

ellerin
gözlerime
değdi değeli
viraneyim.

bir akşam serinliği isterim
ulu bir ağaç olmasa da olur
iki dallı bir vişne ağacının altında
tahta bir sandalyede
ayaklarım çıplak toprak sıcak
yüzümü mavilere kaldırıp
güneşin göz kapaklarımdan sızma çabasını düşlerim,
ve elimi dizine koyduğumu
güneşe, serinliğe
mavilere ve toprağa
değer gibi değdiğimi sana.

yaprakları dinlerim
toprakla ayaklarımın dansını
tahta sandalyenin kurtlarını
uzaklarda sevdiğini arayan bir kumru kuşunu duyarım
düşlerimin içine düşerim
sonra
sesin susturur her şeyi
sadece iki kalbin ağır aksak atışı kalır geriye.

gözlerin
sözlerime değdi değeli,
deliyim, divaneyim.