Ağlama
tahta köprüden geçiyorlar
yürüyüşleri allı morlu

koluna giriyor biri diğerinin
fısıldıyor

yere eğilerek gülüyorlar
gülüşlerine değiyor büyük sıcaklık

yüzlerinin ağaçlı vadilerinde
ten rengi ovalarında gölgeler belirip kayboluyor

toprağa ayak basıyorlar
seviyor sevmiyor çiçeğini görüyorlar

yüzlerinin keskin coğrafyasında
kainatın en masum gökkuşağı açıyor.