düşler ülkesi

ellerin
gözlerime
değdi değeli
viraneyim.

bir akşam serinliği isterim
ulu bir ağaç olmasa da olur
iki dallı bir vişne ağacının altında
tahta bir sandalyede
ayaklarım çıplak toprak sıcak
yüzümü mavilere kaldırıp
güneşin göz kapaklarımdan sızma çabasını düşlerim,
ve elimi dizine koyduğumu
güneşe, serinliğe
mavilere ve toprağa
değer gibi değdiğimi sana.

yaprakları dinlerim
toprakla ayaklarımın dansını
tahta sandalyenin kurtlarını
uzaklarda sevdiğini arayan bir kumru kuşunu duyarım
düşlerimin içine düşerim
sonra
sesin susturur her şeyi
sadece iki kalbin ağır aksak atışı kalır geriye.

gözlerin
sözlerime değdi değeli,
deliyim, divaneyim.