düşler ülkesi

ellerin
gözlerime
değdi değeli
viraneyim.

bir akşam serinliği isterim
ulu bir ağaç olmasa da olur
iki dallı bir vişne ağacının altında
tahta bir sandalyede
ayaklarım çıplak toprak sıcak
yüzümü mavilere kaldırıp
güneşin göz kapaklarımdan sızma çabasını düşlerim,
ve elimi dizine koyduğumu
güneşe, serinliğe
mavilere ve toprağa
değer gibi değdiğimi sana.

yaprakları dinlerim
toprakla ayaklarımın dansını
tahta sandalyenin kurtlarını
uzaklarda sevdiğini arayan bir kumru kuşunu duyarım
düşlerimin içine düşerim
sonra
sesin susturur her şeyi
sadece iki kalbin ağır aksak atışı kalır geriye.

gözlerin
sözlerime değdi değeli,
deliyim, divaneyim.

Ellerimiz

elleri karanfilden mürekkep
denize dokunuyorlar
karanfil mavi oluyor
karanfil kokuyor deniz.

İyi Adam

umut dolu olan ne varsa

geleceğe ait gelmesi beklenen

ne varsa aşka ve hayata ait

kuşandığımız 

bizi kuşatan.

süregelen çığlıkları gölgeleyen ne varsa

kutsal bir özlemi özleten

ne varsa dostluğa ve ihanete ait

kör bir bıçak

durmadan kanatan.

kış güneşinin batışına ait ne varsa

varlığı yokluğu yok eden

ne varsa sana bana yakışan

usta bir şair

sureya'yı ağlatan.

''Sureya Cemal'e''

İstek
anne
beni yeniden doğur
ama bu defa
kır çiçeklerinin bezediği bir dağ yamacı olayım,
kötü ve karanlık nedir bilmeyen çocukların
ayakları altında
ezileyim.

Sadakat
rüzgarları aldın koynuna da beni almadın
beni rüzgarlarla aldatan masumiyetine
bin selam.

Bulut
yapraklanıp çiçeklenip soluyor bulutlar
bir şey anlatıyorlar
dillerini bilmiyoruz.

sevda çiçekleri derliyorum sana
sevda sözcüğünün yasak olduğu topraklarda
sözcüğün toprak koktuğu ölümler istiyorum
ve mutlak aşığım.
ve bembeyaz bir bulutum.

Gitme
giderken bıraktığın bakışa vuran aydınlık
bilsen ne kadar neşterdi.